خواصّه ؛ فمن يسّر له سرّ . كان رسول اللّه ص يقول : « ا يعجز احدكم ان يكون كابي ضمضم » « 4 » ؟ قالوا : « يا رسول اللّه ! و ما ابو ضمضم » ؟ قال : « رجل كان ممّن قبلكم ، كان اذا اصبح يقول : اللّهمّ انّي قد تصدّقت بعرضي على النّاس عامّة » « 4 » . ترجمهء اجماليّه : فرمود حضرت صادق - عليه السّلام - : گذشت از گناه مردم در نزد قدرت ، از دأب و عادات مرسلين است و متّقين . و ترجمهء عفو ، آن است كه لازم نياورى بر صاحب خود ، در آن چيزى كه جرم كرده است بحسب ظاهر ؛ يعنى بر روى او نياورى ، يا آنكه فراموش كنى از اصل ، آنچه را برخوردى از او در باطن ، و زياد كنى بر تمنّيات او احسانى را . و هرگز نمىيابد به سوى عفو راهى ، مگر كسى كه بتحقيق ، عفو كرده است حقّ تعالى از او ، و بخشيده است از براى او آنچه مقدّم است از گناه او و آنچه مؤخّر است ، و مزيّن فرموده است او را به كرامت خود ، و پوشيده است او را از نور بهاء خود - يعنى حضرت رسول اللّه ص - ؛ زيرا كه عفو و غفران ، دو صفتند از صفات خداوند - عزّ و جلّ - كه امانت گذارده است اين دو را در اسرار اصفياء خود ، از براى آنكه متخلّق شوند با خلق ، به اخلاق خالق و جاعل ايشان . از براى اين است كه فرموده است خداى عزّ و جلّ : « و هرآينه بايد عفو نمايند و بايد صفح و تجاوز كنند ! آيا دوست نمىداريد آنكه بيامرزد خداوند از براى شما ؟ و حقّ تعالى بخشنده و رحيم است » . و كسى كه عفو نكند از براى بشرى مثل خود ، چگونه اميد دارد گذشت ملك بسيار تلافىكننده را ؟ . فرمود حضرت نبى ص - در حالى كه حكايت مىفرمايد از ربّ خود كه امر مىكند او را به اين خصال - فرموده است

--> ( 4 ) - « مجموعهء ورّام » 1 : 132 ، « كشف الرّيبة » : 80 ، « بحار الانوار » 75 : 244